کد خبر: ۳۹۲۸۳
تاریخ انتشار: ۲۰ دی ۱۳۹۵- ۱۶:۰۳
رئیس انجمن جنگلبانی ایران:
رئیس انجمن جنگلبانی گفت: طرح تنفس بازنده و برنده‌ای ندارد. یا همه بازنده‌ایم یا همه با هم برنده می‌شویم. در این مقطع، فرصتی برای خطا نخواهیم داشت.


رئیس انجمن جنگلبانی گفت: طرح تنفس بازنده و برنده‌ای ندارد. یا همه بازنده‌ایم یا همه با هم برنده می‌شویم. در این مقطع، فرصتی برای خطا نخواهیم داشت.

به گزارش خبرنگار ایانا، هادی کیادلیری در "نشست تنفس جنگل؛ بایدها و نبایدها" از سلسله نشست‌های پردیسان بیان کرد: در حال حاضر درباره دکترین جدید صحبت می‌کنیم و این سخنان مقاومت‌های جدیدی ایجاد می‌کند. باید روی مباحث به قدری صحبت شود که بهترین برنامه برای جنگل تدوین شود زیرا فرصت پرداخت هزینه نداریم.

وی ادامه داد: وضعیت نامطلوب جنگل‌های ایران به لحاظ بصری کاملا مشخص است و اگر به افراد عادی بگوییم حال جنگل خوب است، کسی باور نمی‌کند. به لحاظ علمی جنگل شمالی وجود ندارد. جنگل فقط درخت نیست. نشانه‌های جنگل به طور کامل از بین رفته است. بهره‌برداری هم مزید بر علت این تخریب‌ها شده است.

رئیس انجمن جنگلبانی برای چندمین بار تاکید کرد: استراحت جنگل به معنی توقف مدیریت و رهاسازی نیست زیرا هدف استراحت جنگل تغییر رویکردها از وضعیت فعلی و اتکا به بازار چوب به وضعیت جدید و متکی بر رویکردهای طبیعت محور است.

وی با اشاره به اینکه جنگل‌های ایران فقط یک درصد خاک کشور را تشکیل می‌دهند، پیگیری مسئله استراحت جنگل را یک مسئولیت اخلاقی دانست.

کیادلیری بیان کرد: هیچ کشور پیشرفته‌ای اصل منابع خود را استفاده نمی‌کند، بلکه سعی می‌کند از خدمات آن استفاده کند. ما در ایران از اصل سرمایه جنگل استفاده کرده‌ایم.

وی به فرصت‌ها و تهدیدهای ایجاد تشکیلات منابع طبیعی و قانون ملی شدن جنگل‌ها برای کشور پرداخت.

به گفته رئیس انجمن جنگلبانی قانون ملی شدن جنگل‌ها به اجرای طرح‌های مدیریتی برای جنگل و شکل‌گیری مراکز آموزشی و تحقیقاتی منجر شد که این مسئله فرصتی بود که برای کشور ایجاد شد اما بخشی‌نگری و تمرکز دیدگاه‌ها به بهره‌برداری چوب از جنگل، احداث کارخانه‌های چوب بزرگ و ناهمگون با پتانسیل جنگل‌های شمال و اجرای شیوه‌ها و روش‌های ناهمگون برای مدیریت جنگل نیز تهدیدهای حاصل از قانون ملی شدن جنگل‌ها بود.

وی در بخش دیگری از سخنان خود افزود: در ایده تنفس صرفا قطع بهره‌برداری تجاری از چوب پیگیری می‌شود اما هرگاه بحث این ایده مطرح می‌شود، گروهی مشکل دام، زراعت و غیره را پیش می‌کشند. آیا در حال حاضر که از چوب جنگل برداشت می‌کنیم، این مشکلات حل شده است؟ چرا باید از بهره‌برداران دفاع کنیم؟

کیادلیری همچنین در واکنش به مباحث مطرح شده در زمینه برداشت نیم متر مکعب چوب در هکتار، تاکید کرد: برداشت‌ها در جنگل به جای آنکه در سطح سری انجام شود، به صورت متمرکز در یک نطقه انجام می‌شود و در یک سال به اندازه 10 سال برداشت می‌کنیم.

وی همچنین برآورد رقم‌های 400 و 500 میلیارد تومانی برای اجرای طرح تنفس در شرایطی که دولت بودجه کافی ندارد را عاملی دانست که سبب می‌شود تصمیم‌گیران از قدم گذاشتن در مسیر توقف بهره‌برداری چوب منصرف شود. به گفته رئیس انجمن جنگلبانی کل درآمد حاصل از بهره‌برداری چوب برای پیمانکار حدود 200 میلیارد تومان است و فقط 100 میلیارد تومان از این رقم صرف حفاظت می‌شود.

وی با اشاره به نامه اعتراضی نمایندگان ولی فقیه در استان‌های شمالی، بیان کرد: باید ببینید چه کسی به ایشان مشاوره می‌دهد که به طرح تنفس اعتراض کنند. قطعا کارشناسان موافق بهره‌برداری این نامه اعتراضی را نوشته‌اند زیرا متن نامه کاملاً تخصصی است.

وی تاکید کرد: وضعیت برنامه‌های مدیریتی جنگل‌های شمال به بهره‌برداری از چوب گره خورده است، به همین دلیل 50 درصد جنگلهای کشور بدون طرح باقی مانده‌اند. زیرا جنگل‌های بدون طرح به دلایل مختلف پتانسیل از جمله نداشتن چوب و درآمد، طرح مدیریتی هم نداشته‌اند.

کیادلیری گفت: امروز هم اگر چوب‌های جنگل تمام شود، نیمی از جنگل که دارای طرح مدیریتی است، بدون متولی باقی خواهد ماند. زیرا چوبی نداریم و زمانی متوجه این مسئله می‌شویم که مثل وضعیت دریاچه ارومیه، خیلی دیر شده باشد.

وی یادآور شد: برای نوشته‌های اساتید خود احترام قائلم اما برای حقیقت بیشتر احترام قائل هستم. امروز دامدار حاضر به خروج دام خود از جنگل نیست زیرا معتقد است که دولت در حال قطع درختان است و در چنین شرایطی چرا وی باید دامش را از جنگل خارج کند؟



به گفته رئیس انجمن جنگلبانی، 42 درصد جنگل‌های شمال کشور رو به قهقرا است و باید برای این رویه تدبیری اندیشیده شود.

وی اضافه کرد: جنگلشناسی نزدیک به طبیعت توسط مجریان طرح‌های جنگلداری پذیرفته نشد زیرا اجرای این شیوه اقتصادی نبود. مخالفان تنفس همواره جنگل‌های مدیریت شده و مدیریت نشده را با یکدیگر مقایسه می‌کنند که این قیاس اشتباه است. کیادلیری تولید مستمر چوب را عامل مناسبی برای نشان دادن وضعیت جنگل ندانست.

وی افزود: کسی قصد ندارد شیرازه طرح‌های جنگلداری را نابود کند. اگر مدعی هستیم که 70 درصد برنامه‌های طرح جنگلداری حفاظتی است و فقط 30 درصد به بهره‌برداری چوب مرتبط است، همان طرح‌های قبلی را بدون اجرای برنامه‌های بهره‌برداری چوب ادامه دهید.

رئیس انجمن جنگلبانی گفت: در مصوبه سال 92 دولت که با هدف بهینه‌سازی جنگل به تصویب رسید، مجوز برداشت درختان شکسته و بادافتاده به عنوان یک فرصت برای تامین منابع مالی طرح‌ها در اختیار بخش اجرا گذاشته شد تا برنامه‌های جدید را در جنگل اعمال کنیم اما از این فرصت استفاده نشد.

وی عدم انعطاف‌پذیری طرح‌های جنگلداری با هدف تولید چوب، عدم ارزیابی و آمایش سرزمین، تبیین وضعیت موجود طرح‌ها بر اساس چوب، استفاده از شبکه آماربرداری اشتباه که با هدف جنگلداری نزیک به طبیعت سازگار نیست، نبود معیار و شاخص برای ارزیابی موفقیت طرح‌های جنگلداری، کاهش سن برداشت درختان و به‌گزینی به جای تک گزینی و به تاخیر انداختن کلیماکس جنگل را مهمترین نقایص طرح‌های موجود جنگلداری برشمرد.

کیادلیری گفت: در چند سال اخیر شاهد طغیان آفت در 350 هزار هکتار از عرصه‌های طبیعی بوده‌ایم. این طغیان آفت، به میزان دو مترمکعب رویش سالانه را کاهش داده است./

L-951020-03

ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نام:
ایمیل:
* نظر: