کد خبر: ۴۳۷۸۴
تاریخ انتشار: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۶- ۱۹:۲۹
اصلاً آدم سیاسی نیستم، اما بوی زننده پوپولیسم را در لابه‌لای جمله‌های نپخته کسانی که قصد دارند رأی جمع کنند، حس می‌کنم.
 

وحید زندی‌فخر

اصلاً آدم سیاسی نیستم، اما بوی زننده پوپولیسم را در لابه‌لای جمله‌های نپخته کسانی که قصد دارند رأی جمع کنند، حس می‌کنم. آنها از هر فرصتی برای تخریب استفاده می‌کنند و ادعاهای‌شان مانند صندلی‌ای است که از داشتن هر چهار پایه محروم باشد! حتی اگر مجبور باشند به خاطر کمبود سوژه، از عملکرد کشاورزی که یکی از موفق‌ترین بخش‌های اقتصادی دولت یازدهم بوده، انتقاد می‌کنند. همان‌هایی که فکر می‌کنند کشاورزی و صنعت، هر دو با هم محور توسعه‌اند و نمی‌دانند که کشاورزی تنها می‌تواند پایه توسعه باشد و باید محوریت را در این زمینه به صنعت داد.

تمام زور خود را جمع کردند تا در نهایت به این پرسش برسند: "آقای روحانی! شما برای کشاورزی چه کرده‌اید؟" واقعا روحانی و وزیرش برای کشاورزی چه کردند؟ آیا باعث شدند تراز تجاری این بخش مانند گذشته همچنان به روند منفی خود ادامه دهد، یا اینکه نه تنها جلوی آن را گرفتند، بلکه حدود 5 میلیارد دلار نیز آن را رشد دادند؟ آیا کشور را به واردات کالاهای اساسی مانند گندم وابسته‌تر کردند و یا تولید را به درجه‌ای رساندند که اکنون می‌شود سه میلیون تن از این محصول را صادر کرد؟ آیا واردات مرغ را دامن زدند، یا در دو سال اخیر اجازه ندادند حتی یک کیلوگرم مرغ به کشور وارد شود؟ آیا اجازه دادند آبیاری مزارع کشور با وجود کمبود منابع آبی، به روش سنتی ادامه پیدا کند، یا اینکه دست به کار شدند و حدود یک میلیون و 600 هزار هکتار از اراضی را به سیستم‌های نوین تجهیز کردند؟ آیا و آیا...

نمی‌دانم نامزد محترمی که این پرسش را مطرح کرد، از اخبار روزانه دور است یا می‌خواهد آن را نادیده بگیرد؟ امروز حتی کودکان این مرز و بوم هم می‌دانند که ما در تولید گندم خودکفا شده‌ایم. برگزاری جشن شکرگزاری به مدد سیاست‌گذاری بخش دولتی و تلاش بخش خصوصی شکل گرفت و حتی در رسانه‌های خارجی نیز بازتاب یافت. چطور شما در داخل کشور از این امر مطلع نبودید؟ شاید هم اطلاع داشتید، اما آن را نادیده گرفته‌اید. وقتی خودتان ادعا می‌کنید که باید در اقلام اساسی خودکفا شویم، چرا خودکفایی گندم، لبنیات، مرغ و غیره را نادیده می‌گیرید؟

گذشته از این ها تولید 118 میلیون تن محصول، با رشد 21 درصد، کار کمی نیست. آنگاه ادعا می‌کنید که آقای روحانی، کار برای کشاورزی را به دولت بعد موکول می‌کند؟ دیگر کدام اولویت ضروری روی زمین مانده که انجام نشده باشد؟ می‌گویید توسعه گلخانه، می‌گوییم هدف اصلی وزارت جهاد کشاورزی است. می‌گویید کشت گیاهان دارویی، می‌گوییم در اولویت سیاست‌ها قرار دارد و بسیاری از مسائلی که شما امروز تازه در حال فکر کردن به آن هستید، وزیر روحانی، چهار سال پیش برای اجرای آن دست به کار شد و در حال حاضر ادامه نیز دارد.

کمی انصاف هم خوب است... ادعای صدور مجوز برای واردات میوه از طرف وزرای روحانی، آن هم در شرایطی که ایران تولیدکننده این اقلام است، از آن مسائلی بود که از لحاظ بی‌پایه بودن، قابلیت ثبت در کتاب گینس را دارد! مدعی محترم! یک جستجوی مختصر در فضای مجازی و رصد اخبار در خبرگزاری‌ها و روزنامه‌ها تمام مسائل را برای شما روشن می‌کند. بعید به نظر می‌رسد کسی مانند روحانی و وزیر جهاد کشاورزی‌اش در طول تاریخ ایران، در مقابل واردات میوه تا به این اندازه مقاومت کرده باشند. آنها انواع و اقسام فشارها و حتی تهمت‌ها را به جان خریدند تا دست کشاورزان داخلی از دستمزد خالی نماند. شبکه واردات، از هر ترفندی استفاده کرد تا بلکه مجوز ورود یک قلم میوه را از وزارت متبوع بگیرد، اما دستش را قطع کردند و اجازه ندادند تا منفعت عده‌ای خاص، بر منافع ملی بچربد. آیا به راستی شما از این اتفاقات بی‌اطلاعید؟ البته وقتی شما روزنامه‌ای در اختیارتان نیست (به‌جز چند رسانه که لحظه‌به‌لحظه کرامت و شعارهای‌تان را با هدف تخریب روحانی در بوق و کرنا کرده‌اند) باید هم از این مسائل بی‌اطلاع باشید. آنگاه چطور خود را نماینده کشاورزان معرفی می‌کنید، وقتی اطلاعی از کم و کیف تولید ندارید؟ شما ادعا دارید که باید با احداث کارخانه فراوری و بسته‌بندی، ضمن ایجاد شغل در کشور، از خروج فله‌ای محصولاتی مانند زعفران جلوگیری کرد. حال پرسش اینجاست که آیا دست‌اندرکاران وزارت جهاد کشاورزی دولت یازدهم که در سیاستگزاری‌های کشاورزی، چندین قدم از برنامه‌های نداشته شما جلوترند، تا به حال به این موضوع فکر نکرده‌اند؟ آیا در مخیله آنها نمی‌گنجید که در چه جایی و با چه حجمی، کارخانه تأسیس کنند؟ آن هم در شرایطی که طی سه سال گذشته 1.5 میلیون تن ظرفیت این صنایع افزایش یافته است.

طوری حرف می‌زنید که انگار اگر دولت یازدهم، سهم شما بود، مشکلات ایران به صفر می‌رسید و کشاورزی می‌شد گل سرسبد اقتصاد کشور. البته اکنون قسمت دوم اتفاق افتاده و بدون شک، عملکرد کشاورزی را باید در این چهار سال ستود. آیا با این شعارها قصد دارید دوباره این بخش را به حالت درماندگی سال 91 برگردانید؟ آیا می‌خواهید راه نیمه تمام پیشرفت و ارتقای کشاورزی را با یک حرکت چرخشی معکوس کرده و دوباره ایران را به واردکننده صرف تبدیل کنید که حتی نان خود را از خارج گدایی می‌کند؟

شعارهای شما اگرچه در ظاهر، درخت کشاورزی را آبیاری می‌کند، اما در حقیقت، سمی است که ریشه آن را خواهد خشکاند. اینجاست که بوی زننده شعارهای پوپولیستی، دماغ‌ها را زخم می‌کند و دل‌ها را از این همه بی‌انصافی می‌شکند./

V-960223-04

ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار