کد خبر: ۵۱۳۴۴
تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۳۹۶- ۱۷:۲۹
یادداشت؛
در خصوص ضرورت برندینگ محصولات کشاورزی و باغی کشور که بتواند به افزایش باردهی اقتصادی برای تولید کنندگان و در نتیجه درآمد ناخالص ملی بیانجامد تا کنون و به طور مکرر در رسانه ها، مجلس و تریبون های اقتصادی تاکید شده است. تاکیداتی که هنوز و علیرغم چشم انداز روشنش در قالب یک طرح جامع به مورد اجرا گذاشته نشده است.

عبدالحسین طوطیایی- پژوهشگر کشاورزی

در خصوص ضرورت برندینگ محصولات کشاورزی و باغی کشور که بتواند به افزایش باردهی  اقتصادی  برای تولید کنندگان و در نتیجه درآمد ناخالص ملی بیانجامد  تا کنون و  به طور مکرر در رسانه ها، مجلس و تریبون های اقتصادی تاکید شده است.  تاکیداتی که هنوز و علیرغم چشم انداز روشنش  در قالب یک طرح جامع به مورد اجرا گذاشته نشده است.

 برای گام نهادن در این حوزه نسبتاً غیر فعال می توان از برندینگ ارقام بومی برنج شروع کرد. جمعیت کشورمان در خلال  چهار دهه گذشته به بیش از دو برابر و از آ‌ن‌سو منابع تولید نیز به تناسب کاهش یافته است. مدیریت بخش کشاورزی در گذر از این نامعادلات عمدتاً  بر اصلاح ارقام و توسعه کشت ارقام پرمحصول برنج  که غالبا از ژنوتیپ های وارداتی و غیر بومی  بوده اند تمرکز نموده است. از آنجا که روند ازدیاد جمعیت در این مدت از سرعت افزایش پتانسیل ارقام  پر محصول برنج پیشی گرفته است واردات پر سود برنج  نه تنها برای جبران این کمبود صورت گرفت؛ بلکه  بر افزایش سرانه مصرف  تا مرز   چهل کیلو گرم برای هر نفر نیز اثر گذاشت. بررسی این دگرگونی ها  اما پیامد های زیان بار و پرشتاپ دیگری  را نیز  ایجاد کرد. تعدادی از ارقام بسیار کیفی و معطر بومی به خصوص در شمال کشور به دلیل عملکرد پایین و عدم امکان رقابت اقتصادی با  واریته های اصلاح شده از چرخه تولید خارج  و منقرض شده اند. ارقامی که اگر در طبقه بندی کیفی  و در نتیجه  ارزش پولی بالاتر مورد  صیانت  قرار می گرفتند چه بسا با وجود عملکرد پایین اما از مزیت اقتصادی  برابر و حتی برتر برخوردارمی شدند. از دیگر مشکلات، نبود یک نظام ارزش گذاری و درجه بندی نظارت شده برای گروه های مختلف کیفی برنج و همچنین اختلاط ارقام پر محصول (اما با کیفیت پایین) با ارقام محلی در مرحله فروش بوده است. رویه ای  که به روند انقراض  تعدادی از ارقام بومی  شتاب بیشتری داد. البته در فقدان  سیستم  برندینگ نظارت شده  بایستی کاهش  اعتماد عمومی در اثر این اختلاط ها  را نیز  لحاظ کرد.  با وجود تاخیر  تا کنون در اجرای  برندینگ ارقام بومی و با کیفیت برنج  اما هنوز وجود  تنوع  به خصوص  در اکوتیپ های مختلف ارقام مشهور می تواند دستاورد های مثبت فراوانی داشته باشد.  درجه بندی ارقام معطر و با کیفیت برنج ایرانی ضمن حفط  این ژنوتیپ ها،  زمینه  صادرات آن ها را نیز فراهم  و  در این صورت می توان به جبران بخشی از خروج ارز ناشی از واردات برنج نیز چشم دوخت.  اجرا و توسعه برنامه برندینگ  ضمن بالا بردن ارزش افزوده، در چرخه از مرحله برداشت تا عرضه در بازار نیز  به دلیل  ضرورت های  بسته بندی و ...  رونق  اقتصادی و اشتغال بیشتر را فراهم می نماید.  کلام آخر آنکه اجرایی شدن برندینگ در ارقام بومی  برنج،  زمینه و انگیزه  توسعه این برنامه  را برای دیگر محصولات اصیل و مشهور ایرانی و در نتیجه  حضور پرجاذبه در بازار های جهانی را فراهم  می نماید.


ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار